မင္းမရွိတဲ႔ေနာက္ ငါ႔အိမ္ေရွ႕က လမ္းကေလးမွာ ႏွင္းေတြတအားေ၀တာာပဲ

သစ္ရြက္ေတြကလည္း ႏွလံုးသားနဲ႔မမွ်ေအာင္ တအားေၾကြတာပဲ

အျပင္ကိုေငးေနမိတယ္

ငါတစ္ေယာက္တည္း စကားေတြေျပာေနမိတယ္

မင္႔နာမည္ကို တဖြဖြရြတ္ဆိုေနမိတယ္

ဆန္႔တန္းထားတဲ႔ ငါ႔လက္ကို မျမင္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျမဴေတြေ၀႔ဆိုင္းလို႔

ခုန္ေနတဲ႔ႏွလံုးသားကို မျမင္ႏိုင္ေအာင္ ေ၀ဒနာနဲ႔ မႈန္မႈိင္းလို႔

ေရေသေပမယ္႔ ေလွကေ၀ဒနာနဲ႔ ေရြ႕ေနတယ္

မျမင္ရျခင္း ၾကိဳးတစ္စ

ေ၀ဒနာနဲ႔ လွမ္းလွမ္းဆဲြမိျပန္တယ္။    ။

ဘုန္းေနသြန္း

၅-၇-၀၉

Advertisements