မိုးညဟာ တိတ္ဆိတ္ေနတယ္။ ၾကယ္စင္ေတြ တခ်ိဳ႕တ၀က္လင္းျမ ….

တခ်ိဳ႕အလင္းျပယ္လို႕ ။ သန္းေခါင္ယံဟာ အေမွာင္ကို ေ၀ေနေအာင္ ပန္ဆင္ထားတယ္ ။

အရမ္းလြမ္းတယ္…..

အရမ္းလြမ္းတယ္…..

အရမ္းလြမ္းတယ္ ညီမေလးရယ္….

ခုခ်ိန္ဆို နင္တစ္ေယာက္အိပ္စက္ေပ်ာ္ေမာေနေလာက္ျပီလား ။ ဒါမွမဟုတ္ မ်ားျပားလြန္းလွတဲ့ ေဆးပညာဘာသာရပ္ေတြမွာ ေခါင္းမေဖာ္ႏုုိင္ေအာင္ အလုပ္ရႈပ္ေနမွာလား ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ငါအရမ္းလြမ္းေနခဲ့ပါတယ္ ညီမေလးရယ္ …. ငါ့ရဲ႕ေ၀ဒနာကို ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုစားေပးဖို႕ရာ နင့္ရဲ႕ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးက မသင္ၾကားေပးခဲ့ဘူးတဲ့လား ။

နင္မရွိတဲ့ေနာက္ အရာရာ အဓိပၸါယ္မဲ့ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ရျပီ ။ ငါ့အဖို႕ အရာရာဟာ  အသက္မဲ့စြာ …. ေျခာက္ေသြ႕တိတ္ဆိတ္စြာ…. ပန္းဆိုးတန္းလမ္းမၾကီးေပၚမွာလည္း ငါတစ္ေယာက္တည္း မေလွ်ာက္ခ်င္ေတာ့ပါဘူးကြယ္။ ႏွစ္ေယာက္အတူတူထိုင္ခဲ့တဲ့ ေကာ္ဖီဆိုင္မွာလည္း ေကာ္ဖီႏွစ္ခြက္ဟာ ေသြးပ်က္ဖြယ္ရာ တိတ္ဆိတ္ေအးစက္လို႕ …. နာက်င္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႕ ငါဟာ နာက်င္ …. အထီးက်န္မႈမ်ားစြာနဲ႕ ငါဟာအထီးက်န္လို႕ …. က်ားနာတစ္ေကာင္လို ငါဟာ ေသြးရူးေသြးတန္း လြမ္းဆြတ္ေနခဲ့ပါတယ္ ညီမေလးရယ္ ။

သူရူးတစ္ေယာက္လို ေလလြင့္လို႕ ….ေၾကြသြားတဲ့ၾကယ္ေတြကို ေငးေမာနာက်င္လို႕ ….

နင္မရွိတဲ့ေနာက္…….

နင္မရွိတဲ့ေနာက္…….

နင္မရွိတဲ့ေနာက္…….

တစ္ခ်ိန္က မိုးရာသီေန႕ရက္ေတြ ေရာက္ရွိမလာခင္ ပူေႏြးတဲ့ ေနေရာင္ျခည္ရဲ႕ေအာက္ ငါ့ရင္ဘတ္ထဲမွာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ ပန္းလိုပြင့္ဖူးခဲ့တယ္ ။ ငါ့ရင္ခြင္ထဲမွာ ငါခ်စ္ရတဲ့ ညီမေလးနင္ဟာ တိတ္တိတ္ကေလး ၾကည္ႏူးျငိမ္သက္ေနခဲ့ဘူးတယ္ ။ ျပီးဆုံးခဲ့ျပီဆိုေပမယ့္ အရာရာဟာ မေန႕တစ္ေန႕ကလို … ငါ့အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ အဆံုးသတ္မွာ မဟုတ္တဲ့ ဒ႑ာရီျပဇာတ္တစ္ပုဒ္လို … တကယ္ဆို ဘာကုိမွ မေမွ်ာ္လင့္စြာ ငါသက္၀င္ခ်စ္ခင္ခဲ့ပါတယ္ ညီမေလးရယ္ ။ ငါ့ဘ၀ရဲ႕ အေမွာင္ ၊ အလင္း ၊ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ … အားလံုးဟာ နင့္တစ္ေယာက္သာ ရည္ရြယ္ေၾကာင္း ငါ့ႏွလံုးေသြးနဲ႕ ရင္းျပီး သစၥာျပဳမယ္ ။ ငါ့ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႕ နင့္အေပၚ ဦးေဆြးဆံျမည္႕ ေစာင့္သိရုိေသမယ္။ နင္နဲ႕ပတ္သတ္ခဲ့သမွ်အရာရာ ငါဟာ ေလးနက္ယံုၾကည္စြာ ခ်စ္ခဲ့ေၾကာင္း ဒီေျမဒီကမၻာကို နာက်င္စြာ တိုင္တည္ခဲ့ပါတယ္ ။

ငါ့မ်က္ရည္နဲ႕ ခင္းတဲ့လမ္းဆိုလည္း …..

နင္

ၾကည္ႏူးခ်မ္းေျမ႕ပါေစေတာ့ကြယ္ …… ။       ။

ဘုန္းေနသြန္း

၂၀၀၉ ၊ ဧျပီ။

Advertisements