အမွတ္တမဲ႔.....ႏွင္း....

ေနၾကာပန္း

ေမာင္ဘုန္း — Wed, 23 Feb 2011 16:55:06 +0000

မနက္က မိုးရြာေသးတယ္ နံရံေတြလည္းကြဲအက္ အက္ကြဲေၾကာင္းတေလွ်ာက္ ပုရြက္ဆိတ္ေတြ တရြရြတြားသြားေနတာ ကြ်န္ေတာ္ရန္ကုန္ကို ျပန္လာခဲ႔မယ္ ငါမင္းဆီဖုန္းဆက္ေသးတယ္ ဘ၀က ဘယ္မွာလည္း ေလွ်ာက္ေနက်လမ္းေတြ ပဋိစၥသမုပၸဒ္ ငါဘုရားသြားမလို႔ မင္းစိုးရာကို ေျပာေပးပါ သူက ခုအေဆာင္မွာ ငါfacebookခဏခဏသံုးျဖစ္မယ္ ျမိဳ႔မေစ်းထဲက မင္းပံုစံကိုငါျမင္ေယာင္ေနတာ ဖိနပ္လည္းမပါ မင္းဗိုက္ၾကီးတလႈပ္လႈပ္နဲ႔ အက္ကြဲေၾကာင္းတေလွ်ာက္ ငါတြားသြားေနတာ အဲဒီႏြံက သိဒၶတၳလည္းနစ္ခဲ႔တာ က်န္ခဲ႔တယ္ က်န္ရစ္တယ္ စိတ္ထဲရွိတဲ႔အတိုင္း စာသားေတြ နိမိတ္ပံုေတြ…ျပတ္ထြက္ေနတာ ညဟာ အေမွာင္နဲ႔လင္းေနတာ ငါကဗ်ာမေရးခ်င္ေတာ႔ဘူး ျမန္းဂလိရွ္ကို ငါအရမ္းကြ်မ္းတာ သဒၵါမွားမွားေနတာ ေအာင္ပိုင္စိုးေရာ… အားလံုးျမစ္ဆီသို႔ တစ္ရက္ပဲမင္းငိုပါ ငါလြမ္းေနပါေတာ႔မယ္ အရာရာသည္ က်န္ရစ္…တိတ္ဆိတ္ ေပဖူးလႊာကဗ်ာရွည္ ကဗ်ာေတြခဏခဏေသဆံုး ေမွ်ာ္လင္႔သလိုျဖစ္မလာ မေမွ်ာ္လင္႔သလိုျဖစ္လာ ၀ါက်အတိုအျပတ္မ်ား ျပတ္ေရြ႕မ်ား ျဖစ္တည္မႈကိုမယံုၾကည္ ကံကံ၏အက်ိဳးကိုလက္သင္႔ခံ ဒါနဲ႔ ငါေလွ်ာက္ေနတာဘယ္ကိုေရာက္မွာလည္း ငါ႔အေမွာင္ကို ဘယ္သူျမင္ႏိုင္မလဲ ကြ်န္ေတာ္ခင္ဗ်ားကိုေစာင္႔ေနခဲ႔တာပါ ဟယ္လို မစၥတာဂိုေဒါ႔…ကုတ္အကၤ်ီတစ္ထည္ေတာ႔လိုအပ္တယ္ အဆိပ္သင္႔ထားတဲ႔ ႏွႈတ္ခမ္းေတြလို အျပာေရာင္သမ္းေန ေတာင္စဥ္ေတာင္တန္းေတြ အရိုးက အတက္ထြက္ေနျပီ ခင္ဗ်ားဘ၀ထဲက ေငါထြက္ေနျပီ ေရာဂါစု ပံုမွန္မဟုတ္တဲ႔ ေဟာ္မုန္းထုတ္လုပ္ အသည္းမွာပ်ံ႕ႏွံ႔ေနတာ ေသြးေၾကာတေလွ်ာက္ပူကနဲျဖစ္သြားမယ္ ရပါတယ္ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး အိပ္မက္ေတြေနာက္ေျပးလိုက္ ကိုေအာင္ရင္ျငိမ္းေျပာလို႔သိရတာ ဒါနဲ႔ငါ႔ကဗ်ာေတြကို မင္းနားလည္လို႔လား ငါလံုး၀မေက်နပ္ဘူး အႏုပညာကို ငါလံုး၀မယံုၾကည္ဘူး ေျခာက္သေယာင္း…လဲမႈိ႕ဟာေလမွာ ေရမရွိေတာ႔ဘူး ငါအိပ္ေတာ႔မယ္ ရုတ္တရက္လိုင္းမမိေတာ႔တာ သူကေတာင္ေပၚမွာ ဟိုးအေ၀းတစ္ေနရာမွာ သူ႕ကဗ်ာထဲက အက္ဆစ္ကန္ကို မီးေတာက္မီးလွ်ံလို႔ ငါမွားမွားရြတ္ေနတာ ငါအရမ္းတက္ၾကြေနတာ ငါ႔မွာ မီးကုန္ယမ္းကုန္စိတ္အားငယ္ေနတာ သူ႔ရဲ႕သခ်ိၤဳင္းက အဲဒီမွာလား ေသမင္းဟာ ခင္ဗ်ားနာမည္ကိုအမွတ္မထင္ေတြ႔ရွိသြားခဲ႔တာ အဆင္ေျပပါေစ ေကာင္းေသာညပါ ငါ႔မွာရန္ကုန္ကလွမ္းလွမ္းမွာရတာ အဓိပၸါယ္မဲ႔… အဓိပၸါယ္မရွိျဖစ္ေနတာ နိမိတ္ပံုေတြရဲ႕ေနာက္ေက်ာမွာ က်ဳပ္ရဲ႕ဓားကို၀ွက္ထားတာ က်ားနာဟာ ေတာသံုးေတာင္ေအာ္ဟစ္ျမည္တမ္းေနတာ ေန႔ေတြ ရြက္ဆုတ္ျပကၡဒိန္လို တစ္ေန႔တစ္ျခားဆုတ္ယုတ္လို႔ ၾကမ္းခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာ ကြ်န္ေတာ္႔ကဗ်ာထဲမွာ ခင္ဗ်ားေနာက္ေက်ာကို ဓားနဲ႔ဆင္႔ထိုးေနတာ ဘုန္းေနသြန္းကဗ်ာေတြက ေပ်ာ႔တယ္ဆိုရင္လည္းရွိေစ ကဗ်ာအႏုပညာဟာ ႏိုင္ငံေရးလို႔ က်ဳပ္လံုး၀အယံုအၾကည္မရွိတာ အႏုပညာေျမာက္မႈစံတစ္ခုတည္းနဲ႔ တိုင္းတာ…ဖြဲ႔စည္းတည္ေဆာက္ထားတာ အသင္ေလာက…ငါ႔႔႔၌ ထီးစသည္မရွိ အိမ္ယာထူေထာင္မႈ၌ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာသည္…သူမမ်က္ရည္ကို ကြ်န္ေတာ္မလြန္ဆန္ႏိုင္ဘူး အိပ္စက္မေပ်ာ္ႏိုင္ ရွည္လ်ားေသာညမ်ားစြာ၏ အေၾကးခြံကိုေဖာက္၍…ငါေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္ပါတယ္ ကြ်န္ေတာ္ကြ်န္မ၀မ္းနည္းေနပါတယ္ နိမိတ္ပံုကိုေလ်ာ႔ခ်ထားတာ အာရံုသိကို မလြန္ဆန္ႏိုင္တာ မေသခ်ာမႈထဲမွာ မေသခ်ာမႈေတြ…ေပ်ာ္ရႊင္ေနပါတယ္ အဆင္ေျပပါတယ္ မီးေလာင္ေနေသာတိမ္မွ်င္ကေလးသည္…..။ ။

ဘုန္းေနသြန္း
၁၈-၂-၂၀၁၀၊ ညဦးပိုင္း

ေရဟာ တစ္စက္စက္စက္က်

ေမာင္ဘုန္း — Tue, 15 Feb 2011 11:22:18 +0000

ငယ္ငယ္တုန္းက ဓာတ္ပံုထဲမွာ ငါဟာတုန္လႈပ္လို႔
ငါဟာ ေဆာက္တည္ရာမရျဖစ္ေနတာ
အေမ႔ကို အတင္းတြယ္တက္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနတာ
‘ႏိုဝင္ဘာမိုး’ သီခ်င္းသံဟာ စိတ္ရဲ ႔အေပါက္အျပဲေတြကတဆင္႔ အခန္းထဲကို ယိုက်ေနတယ္
ငါဟာ လူျပက္တစ္ေယာက္ပါကြာ
ငါ႔ကိုအားလံုးက ရယ္ေမာၾကတာ
ငါ႔ကို အားလံုးက မေလးစားၾကတာ
ငါေမြးတဲ႔ ေမ်ာက္ကို ငါ႔မွာျပန္ျပန္ေျခာက္ေနရတယ္
အက္ေၾကာင္းထပ္ေနတဲ႔ စကားလံုးေတြနဲ႔ ေခါက္ရိုးက်ိဳးေနတဲ႔ ကဗ်ာေတြ ငါ႔မွာေရးေရးေနရတယ္
ငါလည္း အသစ္အသစ္ဆီသြားခ်င္ပါတယ္ကြာ
ငါလည္း ေျမာင္းထဲအတူတူခုန္ခ်ခ်င္ပါတယ္ကြာ
ခက္တာက မင္းတို႔ျမိဳ ႔က စာပို႔သမားမွမေရာက္တာ
ခက္တာက ငါ႔အေၾကြးကိုဆပ္ဖို႔ မင္းတို႔ေမ႔ေမ႔ေနၾကတာ
ငါေရာက္ဘူးတဲ႔ မဂၢဇင္းတိုက္က ဆယ္တိုက္ေတာင္မျပည္႔ပါဘူးကြာ
ငါ႔ေခတ္ၾကီးထဲမွာ ငါ႔ဘာသာငါ အေလ႔က်ေပါက္ေရာက္ေနရတာ
အေပါက္က်ေလ႔ေရာက္ေနရတာ
အေရာက္က်ေလ႔ေပါက္ေနရတာ
မီမီကေတာ႔ ငါ႔ဘက္မွာရွိပါတယ္
ျပီးေတာ႔ ငါကိုယ္တိုင္လည္း ငါ႔ဘက္မွာရွိပါတယ္
Body Language ထက္စာရင္ ေလာေလာဆည္ Body Show ကိုငါပိုစိတ္ဝင္စားေနတာ
ကိုဆူးရင္႔ကဗ်ာစာသားကို ငါ႔ကဗ်ာေခါင္းစဥ္လုပ္ထားတာ
ငါ႔စိတၱဇငါ winRARနဲ႔ခ်ံဳ ႔ျပီး ငါ႔ဘေလာ႔ခ္မွာ တင္ထားရဦးမယ္
ခက္တာက ေမ်ာက္ကဆင္းသက္လာတဲ႔ငါက သစ္ပင္ျမင္႔ျမင္႔ျမင္ရင္ ေျပးေျပးတက္ခ်င္ေနတာ
ေကာင္မလွလွေလးေတြျမင္ရင္ ငါနဲ႔ဘာမွမဆိုင္လို႔ သံေဝဂရရေနတာ
ငါ႔ကဗ်ာေတြနာမည္ၾကီးေအာင္လို႔ ငါ႔ကိုယ္ငါအဆံုးစီရင္ရဦးမယ္
ဒါမွမဟုတ္ ပရီးမီးယားလိဂ္ကလပ္တစ္ခုေလာက္ ဝယ္ထားရဦးမယ္
ငါဘတ္စ္ကားတိုးစီးေနတာ
ငါေခြ်းဒီးဒီးက်ေနတာ
ဘာကိုမွန္းမသိ ငါ႔ကိုယ္ငါသိမ္ငယ္ေနတာ
tm;vHk;[mtdyfrufyrm
ခုလည္း ဘာဆက္ေရးရမွန္းမသိလို႔ ငါ႔ကဗ်ာဟာ ဒီေနရာမွာရပ္တန္႔ေနတာ ။ ။
ဘုန္းေနသြန္း
၁၃-၉-၂၀၁၀

ငယ္ခ်စ္ဦး

ေမာင္ဘုန္း — Tue, 15 Feb 2011 01:55:38 +0000

အဲဒီိတုန္းက
ရြာမည္ ဟန္ျပင္ေသာမိုးကို
ေက်ာပိုးအိတ္ထဲ ေကာက္ထည္႔လို႔
စိတ္ကစားတတ္ေသာ သစ္ရြက္
မီးလွ်ံလို
ရင္ကို လာလာဟပ္ေသာ ေက်ာင္းေခါင္းေလာင္းသံ
ငါတို႔ငယ္ဘဝေလးမွာ ႏွင္းေတြေဝေနတုန္းလား
ေလွ်ာက္ေနက်လမ္းကေလးမွာ
သစ္ရြက္ေတြ
အရင္လို ေၾကြေနတုန္းပဲလား
ေၾသာ္…
ငါတို႔က သေဘာၤသား ဆင္းဘတ္ေတြပါ
ေဝးကြာျခင္းက ငါတို႔ေနာက္ေက်ာမွာ
သမုဒယတနင္႔တပိုးနဲ႔
မုတ္ဆိပ္ျဖဴအဖိုးအိုၾကီးပါ
ငါတို႔ ကမ္းေျခက
သစၥာတရားသဲအိမ္ေလးလည္း
မ်က္ရည္စတို႔ စြတ္စိုေနဦးမွာ။ ။

ဘုန္းေနသြန္း

ျမဴေတြ…

ေမာင္ဘုန္း — Thu, 04 Nov 2010 12:47:34 +0000

ဝိုးတဝါးအေတြးေတြ မီးေလာင္လို႔
အရိပ္ေတြ
အေယာင္အျဖစ္ ျငိမ္သက္ျပာက်လို႔
စိတ္မွာစြဲေနတဲ႔
စိတၱဇဟာ
တဆတ္ဆတ္တုန္ယင္ေနေတာ႔တယ္။ ။

ဘုန္းေနသြန္း
၂၀၀၈၊ ေဆာင္းရာသီ။

ေမွာ္ရံု….

ေမာင္ဘုန္း — Thu, 19 Aug 2010 08:53:28 +0000

မီးခလုတ္ကို ဖြင္႔လိုက္ေတာ႔
အလြမ္းက ပြင္႔လာတယ္
အရိုးထိေအာင္ ေဝးကြာျခင္းမွာ
ႏွစ္ေယာက္အသံေတြ ျပာႏွမ္းခဲ႔ျပီလား။
သတိရတိုင္း အခါခါ ေဆးထိုးမွားတယ္
သစ္ကိုင္းထက္မွာ
သီခ်င္းက ငွက္ကေလးကို ျပန္ဆိုလို႔။
အေတြးထဲ
မင္းအေၾကာင္းေလး ေလလိုလြင္႔ေန
မင္းစိတ္ကူးေလး ငါျပန္ၾကားေန။
မ်က္ရည္ကို ဖြဲ ႔ဆိုလို႔ရမလား
အလြမ္းမွာ စြန္းထင္းေနတိမ္စိုင္မ်ား
သံသရာမွာ
သစ္ရြက္ေတြအဆက္ဆက္ေၾကြတယ္
သူ႔
မ်က္ဝန္းေတြကို ေမ႔လို႔မရဘူး။ ။

ဘုန္းေနသြန္း
၂၀၀၄

တနယ္တေက်း

ေမာင္ဘုန္း — Sat, 24 Jul 2010 08:19:47 +0000

ေကာင္းကင္ကို ေမာ႔ၾကည္႔ေတာ႔
ၾကယ္ေတြက တစ္ညလံုးမတိတ္တဲ႔ အသံ
ေျခခင္းလက္ခင္းမသာယာ
ၾကယ္ေတြမွာေနာက္ထပ္ဘဝရွိႏိုင္သလား
ေတြးတယ္….
ေရတံခြန္ကို ဘယ္လိုမီးညွိရမလဲ
ျပတင္းေပါက္က ဖ်တ္ကနဲအရိပ္ကေလးရယ္
စီးကရက္ေတြသာ တစ္လိပ္ျပီးတစ္လိပ္
မီးခိုးေငြ႔ေတြသာ စိတ္နာလက္နာ
ညစဥ္ညတိုင္း ၊ တစ္ကိုယ္တည္း
အိပ္မက္ေတြက အိပ္မက္ထဲထိ မက္ေနဆဲ
စိတ္ေျဖစရာ၊ ဂီတမရွိ
ရယ္သံေမာသံ၊ အႏုပညာ၊ မိုးတိမ္မ်ားလည္းမရွိ
ကိုယ္႔ရင္ဘတ္ကိုယ္ ရိတ္သိမ္းမယ္႔မိုးႏွယ္
ငါ႔စိတ္ကိုခုိးယူသြားရာ
ျမိဳ ႔ျပမ်ားလည္း အဆန္းတၾကယ္
ငါယဥ္ေက်းခဲ႔ရာ လေရာင္ျပာလည္း
ငါ႔ဆီ ျဖတ္ပိုင္းျပန္မလာေတာ႔
တကယ္ဆို….
ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ ႏွလံုးသားခ်င္းဆက္အျမႊာ
သံသရာမွာ ေသရာပါခဲ႔ပံု။ ။

ဘုန္းေနသြန္း
၂၀၀၄

ေတာင္ေပၚျမိဳ ႔သားကဗ်ာဆရာ၊ ကဗ်ာအႏုပညာခ်စ္မက္စိတ္န႔ဲ ရင္ခုန္သံ၃၆၀၀

ေမာင္ဘုန္း — Sat, 24 Jul 2010 08:01:43 +0000

အလြမ္း

မက်န္းမာေတာ့မွ
က်န္းမာေရးရဲ႔ တန္ဖုိးကုိ ပုိနားလည္သလုိမ်ိဳး
မၿပည့္စုံေတာ့မွ
ၿပည့္စုံၿခင္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကုိ ပုိသေဘာေပါက္သလုိမ်ိဳး
မၿမင္၇ေတာ့မွ
သူ႔မ်က္ႏွာေလးကုိ ပုိၿမင္ခ်င္ေနမိတယ္
ညနက္ေလ ပုိလင္းေလလား
အေမွာင္ရဲ႔
ဖိအားမွာ
အေ၇ာင္ပုိထြက္ေနေသာၾကယ္ေတြ ။ ။
ႏြယ္စိမ္းေ၀
အင္တာေန၇ွင္နယ္ မဂၢဇင္း။ မတ္လ ၂၀၀၉

ပါပီလြန္

သမုဒၵရာႀကီးထဲမွာ
မေျပာပေလာက္တဲ့ ကၽြန္းကေလးတစ္ကၽြန္း
အဲဒီ ကၽြန္းကေလးတစ္ကၽြန္းေပၚမွာ
အပ္ဖ်ားတစ္ေထာက္စာ အစက္ကေလးတစ္စက္
အဲဒီအစက္ေလးထဲမွာေတာ့
စၾက၀ဠာထက္ႀကီးတဲ့
အလွ်ံရဲရဲ လြတ္ေျမာက္လုိစိတ္ေတြ။ ။
ႏြယ္စိမ္းေ၀
ႏြယ္နီမဂၢဇင္း

ထင္းရွဴးပင္၊ ေအးျမမႈေတြနဲ႔ ေဆာင္းမနက္ခင္းေတြကို ဝိုင္ပုလင္းထဲ ထိုးသိပ္ထည္႔ထားတဲ႔ ေတာင္ေပၚျမိဳ ႔ေလးက ကဗ်ာဆရာ ကိုႏြယ္စိမ္းေဝကို ေခတ္ေပၚကဗ်ာကို ခ်စ္မက္တဲ႔သူတိုင္း သိၾကမွာပါ။ ခုကိုႏြယ္စိမ္းေဝက သူ႔ရဲ ႔ ကဗ်ာေေတြကို ဘေလာ႔ခ္ေလးတစ္ခုလုပ္ျပီး တင္ထားပါတယ္။
အဲဒီေတာင္ေပၚျမိဳ ႔သားကဗ်ာဆရာရဲ ႔ ေခတ္ေပၚကဗ်ာမ်ားကို http://www.nweseinwai.wordpress.com မွာ ဝင္ေရာက္ဖတ္ရႈႏိုင္ပါေၾကာင္း။

အေဝးဆီက ျမိဳ ႔

ေမာင္ဘုန္း — Sat, 24 Jul 2010 07:22:50 +0000

ေဟ႔…
အေနာက္ေကာင္းကင္က ႏွင္းဆီနီတစ္စင္း
ဘယ္သူ ျမားနဲ႔ခြင္းလိုက္သလဲ
အသြားထက္ထက္ အေမွာင္ေတြနဲ႔
ဆည္းဆာျဖဴေလ်ာ႔
အလင္းေသြးေဖ်ာ႔ခဲ႔ျပီ။

သိုက္တန္းျပန္ငွက္တစ္သင္း
ေတာင္ပံသံျပင္းျပင္းေတြ ၾကားရျပီ
ခဏၾကာရင္
ညရိုင္းလြင္ျပင္မွာ
ၾကယ္လင္းေျပာက္ေတြ သီးထ
လ,လင္းည ဖြဲ႔တည္လာေတာ႔မယ္
အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္ကြယ္….။

ေမြးရပ္ေျမဟာ
အေဝးက လူအတြက္ ေႏြးေထြးမႈပိုတယ္တဲ႔
ႏြယ္ရိပ္သစ္ရိပ္နဲ႔
ေမြးညင္းႏုစိမ္း ျမိဳ ႔ကေလး
ကာလတံတိုင္း ျဖတ္ျခားလည္း
လြမ္းခိုးေဝ႔အံု႔ဆဲ….။

ငါ႔ရဲ ႔ ျမိဳ ႔ငယ္ေလးရယ္…
လြတ္လပ္လင္းျမ လူငယ္ညေတြနဲ႔
လူငယ္ဘဝတစ္ခုရယ္
မာဃလမ္းရဲ ႔လက္ဖ်ံေပၚက
ေခါင္းေလာင္းသံ ခ်ိဳရွ
အျဖဴအစိမ္း ယိမ္းကတဲ႔ စာသင္ေက်ာင္းငယ္ေလးရယ္
ျပီးေတာ႔
တန္းခဲြ (စီ)က
ရင္ခြင္ဦး….သူ….
စံပယ္ဆြတ္ျဖဴတစ္ပြင္႔ရယ္…
ငါသတိရတယ္ကြယ္။

ဒါေပမယ္႔
သတိရျခင္းေတြနဲ႔
ပစၥဳပၸန္မ်ဥ္းရဲ ႔ ဟိုမွာဘက္မွာ
ရင္ခုန္မြန္းနစ္
အိ္ပ္မက္သစ္မမက္ျဖစ္သူ
သင္းကြဲေတးတစ္ပုဒ္သာ
နရီပ်က္ …
ကြဲအက္ပဲ႔တင္။

အရိုင္းဆန္
ကန္းထရီးဟန္နဲ႔
ေက်းလက္ေရာင္ေကာင္းကင္ေအာက္က
ရင္ခုန္အလင္းျပျပျမိဳ ႔ကေလး
ငါ… အေသခ်ာဆံုး ေဝဖန္ရိုးသားခ်င္ရဲ ႔
ခဲြခြာျခင္းသင္႔
လြင္႔ေဝးခဲ႔ရေပမယ္႔
စုတ္ခ်က္ရင္႔ၾကမ္း
အင္ပရက္ရွင္းနစ္လႊမ္းတဲ႔
သင္႔ရင္အံုဆီမွာ
ရင္လြမး္ပရိုင္းမိတ္ တခ်ိဳ ႔နဲ႔
ေဝးခ်င္းရွည္တစ္ပုဒ္
ေၾကကြဲနစ္ျမဳတ္ခဲ႔ျပီ။ ။

ဘုန္းေနသြန္း
၂၀၀၂

အခ်စ္အေၾကာင္းအဓိပၸါယ္ ဖြင္႔ဆိုခ်က္အသစ္

ေမာင္ဘုန္း — Wed, 23 Jun 2010 07:24:58 +0000

အခ်စ္ဆုိတာပုိက္ဆံ၊ အခ်စ္ဆုိတာ ေျမအုိးျမီးရွည္၊ အြန္လုိင္းစာမ်က္ႏွာေပၚ အျမန္ရုိက္ထည့္လုိက္တဲ့ စာသား၊ ဟန္းဖုန္းကုိင္ခ်င္တဲ့ ေရာဂါ၊ သြယ္၀ုိက္ေဖာ္ျပေသာပူဆာမႈ၊ တစ္ေန႔ ဖာလူဒါတစ္ခြက္ေသာက္ခ်င္တဲ့ အာသီသ၊ အေတြးအေခၚထဲမွာ အမႈုိက္ျမဴမႈန္တစ္စမက်န္၊ ေဆးေၾကာသန္႔စင္ခံဦးေႏွာက္၊ အခ်စ္ဆုိတာလိမ္လည္လွည့္ျဖားမႈ၊ အခ်စ္ဆုိတာ လိပ္စာကတ္ျပားေနာက္ေက်ာက အမည္မသိ ဖုန္းနံပါတ္ေတြ၊ ရုပ္၀တၱဳနဲ႔ ေငြေၾကးေနာက္ေျပးလႊားလုိက္ရင္း လမ္းမွာျပဳတ္က်က်န္ခဲ့တဲ့ ကုိယ္က်င့္သီလ၊ ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ရုိက္ေပးထားတဲ့ဓာတ္ပုံလွလွေလးေအာက္မွာ သူစိမ္းတစ္ေယာက္နဲ႔။

အခ်စ္ဆုိတာ စာသားခ်င္း အျပန္အလွန္ျမွဴဆြယ္သာယာတဲ့လူမႈအေလ့အက်င့္၊ အခ်စ္ဆုိတာကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ခုခံကာကြယ္ထားတဲ့ ယႏၱရား၊ အခ်စ္ဆုိတာ အျခားတစ္ေယာက္ရဲ႔ ပုိက္ဆံအိတ္ထဲ တစ္စြန္းတစ္စလွမ္းျမင္ေနရတဲ့ ဘ၀အာမခံ၊ ေဆးဆုိင္မွာ အလြယ္တကူ၀ယ္ယူရႏုိင္တဲ့ ပဋိသေႏတားေဆး၊ facebook profile မွာ အိမ္ေထာင္ေရးအေျခအေနမွန္ကုိ တမင္လွ်ဳိ႕၀ွက္ဖုံးကြယ္ထားျခင္း၊ ေၾကာင္းက်ဳိးမခုိင္လုံေသာဆင္ေျခမ်ား၊ အမ်ားမုိးခါးေရေသာက္လုိ႔မွ လုိက္မေသာက္ရင္ အရူးပဲ ဆုိတဲ့ယဥ္ေက်းမႈ။

ေခတ္ေပၚစကားလုံးေတြ အဓိပယ္ေထြျပားေျပာင္းလဲေနသလုိ
အခ်စ္ဟာလည္း အဓိပယ္အသစ္ေတြ ေျပာင္းလဲေနျပီ သိရဲ့လား။

အခ်စ္ဆုိတာ အတိတ္ေမ့ေရာဂါ၊ အခ်စ္ဆုိတာ ဘာသာစကားကုိ အလွပဆုံးေဆာ့ကစားျခင္း၊ အခ်စ္ဆုိတာ တစ္ေန႔သုံးၾကိမ္ စိတ္အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္မႈ၊ အိပ္ရာေပၚ ဥေပကၡာစိတ္နဲ႔ ေက်ာခုိင္းအိပ္စက္ျခင္း၊ အတြင္းခံေဘာင္းဘီလွလွ၊ ရင္သားအရြယ္အစားကုိ အာရုံေမွာက္မွားမႈျဖစ္ေစတဲ့ ဘရာစီယာ၊ လွ်ဳိ႕၀ွက္ထားတဲ့ လူမႈေရးကြန္ယက္မ်ား

အခ်စ္ဆုိိတာ ေသြးသားေျပာင္းလဲမႈ၊ အခ်စ္ဆုိ္တာ နည္းမ်ဳိးစုံနဲ႔ ျပသနာလုပ္ျခင္း၊ ကၽြန္မ အယူအဆကေတာ့ တစ္ညတာနဲ႔ တစ္လစာ လဲသင့္ရင္ လဲရမွာပဲ၊ ဘယ္လုိပဲခဲြျခမ္းစိတ္ျဖာၾကည့္ၾကည့္ ေနာက္ဆုံးထြက္လာတဲ့အေျဖ ပုိက္ဆံ၊ အခ်စ္ဆုိတာ အသားစုိင္မ်ားအေပၚ မိမိကုိယ္ကုိ ယုံၾကည္ခ်က္လြန္ကဲမႈ၊ မူလ လက္ေဟာင္းထက္ အမ်ဳိးအစားပုိေကာင္းတဲ့ ပစၥည္းအသစ္ေတြ အဆင္သင့္၊ အသုိက္ပ်က္တယ္ဆုိတာ ဒီေခတ္ထဲမွာ ဘာမွ မထူးဆန္း။

အခ်စ္ဆုိတာ
ပုိက္ဆံရွိရင္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အပ်ဳိစင္လုိျဖစ္ေအာင္ အခ်ိန္မေရြး recycle ျပန္လုပ္ပစ္လုိ႔ရတယ္ဆုိတဲ့
အယူအဆ။

ေအာင္ရင္ျငိမ္း
၁၀ ေမ ၂၀၁၀

တေစၦ

ေမာင္ဘုန္း — Tue, 09 Mar 2010 15:45:34 +0000

အိပ္လို႔မရ

ညႀကီးမင္းႀကီး၊ ထျပီးထိုင္ေန

ေမြ႔ရာေတြလည္း၊ေႀကမြတြန္႔လိပ္

သိပ္စိတ္ညစ္တယ္၊သတိျပယ္လြင္႔

ခုိတြယ္စရာ အတည္မရ။

အျပင္ဘက္မွာ

သစ္ရြက္ေတြႀကား၊ႀကယ္ေလးငါးပြင္႔

စံကားပင္အို၊ကန္ေရစိုစြတ္

ဟုိမွာ လွုပ္လွုပ္၊ငုတ္တုတ္လက္ကမ္း

စမ္းေလွ်ာက္သြားေန၊ျမက္ခ်ံဳေတြထဲ

တေစၧ ငါကိုယ္တိုင္ပါပဲ။

ခုတင္ေျခရင္း

ေျပးနင္းရွပ္ရွပ္၊မတ္တတ္ထလိုက္

ခန္း၀ကုိလာ၊၀ရန္တာမွာ

သည္မွာတစ္ေယာက္၊တေစၱေျခာက္လွန္႔

ေႀကာက္ေႀကာက္ႏွင္႔ႀကည္႔၊မ်က္ႏွာလွည္႔စမ္း

တည္႔တည္႔လွမ္းျမင္၊ေအာ္ငိုခ်င္မိ

တစ္ဆင္တည္းပဲ သူနဲ႔ ငါ။

ျမစ္နက္ထဲမွာ

ငါေရနစ္ျမဳပ္၊ခ်မ္းျပီးကုပ္ေန

ကုကိၠဳကိုင္းႀကား၊ငါေနနားလိုက္

ဘုရားေရွ႔ေမွာက္၊ဒူးေထာက္ေရာက္ျပန္။

ေမာပန္းလ်နွင္႔

တစ္ေယာက္ေသာငါ၊ငါမ်ားစြာမွ

ထလာ လြင္႔ပါး၊ငိုသံပါႏွင္႔

ဘာမွမႀကား၊ေမာင္႔အနားမွာ

“ထသြားစို႔ဆို၊ေမ႔ကိုအိပ္မက္

မမက္ဘူးလား´´၊တေစၧ ျဖားေယာင္း

မွုန္မႊားစိတ္၀ယ္ အရိပ္ထင္။

ႀကည္ေအး။