တစ္ထပ္တည္း ပံုတူဇာတ္လမ္းေဟာင္း

ပိုလွ်ံေနတဲ့ ၀ါက်ေတြကို လိုေနတဲ့ပါဒေတြအတြက္ျဖည့္စြက္လိုက္တယ္

တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ၿပိဳက်လာေနတဲ့ ေနေရာင္ျခည္အတိုင္း ပူၿမိဳက္ေလာင္ကၽြမ္းလို႔

နိဂံုးတစ္ခုလား၊ နိဒါန္းတစ္ခုရဲ႕ အဆံုးလား

ေမွ်ာ္လင့္ထားတိုင္း အမွတ္မထင္ေပ်ာ္ရႊင္လိုမႈတစ္ခုခု ရယူပိုင္ဆိုင္လိုစိတ္ေတြ

သီးသန္႔တစ္ကိုယ္ရည္ လမ္းကေလးထဲ သစ္႐ြက္ေၾကြေနသလို တဖြဲဖြဲ

မေရမရာ ေအးစက္လ်က္ စြန္းထင္းေပက်ံေန ဆက္သြယ္မႈျပင္ပေန႔ရက္မ်ား

လမ္းညႊန္ဆိုင္းဘုတ္မ်ားအတိုင္း စာသားခ်ည္းသက္သက္ ဆိတ္ၿငိမ္မႈမ်ား

ဒီစာမ်က္ႏွာေလးကေန ေနာက္ထပ္စာမ်က္ႏွာကို သိစိတ္မဲ့ခုန္ကူးေနတယ္

စီးကရက္ အခိုးအေငြ႕မ်ားပတ္၀န္းက်င္မွာ ေပ်ာ္၀င္ပ်ံ႕ႏွံ႔ပိတ္ဆို႔ကာဆီးလို႔

အယ္ကိုေဟာလ္ေတြတစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ ဘ၀ထဲကိုေလာင္းခ်ေနမိတယ္

ဒီတစ္ေန႔လံုး တလွပ္လွပ္၊တရိပ္ရိပ္ ရီေ၀မူးေနေပမယ့္

‘ေအာ္စကာဆု’ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတဲ့ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္ေတြအတိုင္း

ေလထဲလြင့္ေမ်ာလ်က္၊ ဟန္မပ်က္သ႐ုပ္ေဆာင္လ်က္

နိဗၺာန္ဘံု ၀ကၤပါၿမိဳ႕ေလးထဲ အလည္တစ္ေခါက္ထပ္ေရာက္ျဖစ္တယ္

ညဟာ ေျခရာလက္ရာမပ်က္ ေသြးစက္လက္ေဟာင္းေလာင္းပြင့္ထြက္ေသဆံုးလို႔

ေသြး႐ူးေသြးတမ္း တဆတ္ဆတ္တုန္ယင္ေနတဲ့ ခံစားခ်က္အတိုင္း

အဆံုးအဆမဲ့ ဆင္ျခင္ႏိုင္ရန္ ႐ြံ႕ေၾကာက္မႈဟာ နံရံမွာပဲ့တင္ထပ္လို႔

“ထပ္မေျပာနဲ႔ကြာ၊မၾကားခ်င္ဘူး

မေတြးခ်င္တာေတြ ထပ္ေမးေနလည္း အလကားပဲ”

ဆက္မေျပာခ်င္ေပမယ့္ ႏူတ္ခမ္းဖ်ားကေန စကားသံဟာယိုစီးစိမ့္ထြက္လို႔ ။        ။

ေအာင္ပိုင္စိုး

ဂ်ဴလိုင္(၁၂)ရက္၊(၁၃)နာရီ၊(ရ)မိနစ္တိတိ

ေသြးထဲ တဒုတ္ဒုတ္ခုတ္ေမာင္းေနတာ
တိတ္ဆိတ္မႈဟာ ေနရာအႏ႔ံံွအျပား တ႐ိွန္တိုး … ေ႐ွ႕သို႔
တစ္ေယာက္ရဲ႕ျဖစ္တည္မႈဟာ အျခားတစ္ေယာက္အေပၚ ၿပိဳက်ေနတယ္
“ခ်စ္တယ္ကြယ္”
လြယ္လြယ္ေျပာမထြက္ခ်င္ေပမယ့္ ေျပာခဲ့ေတာ့မယ္
မင္းမ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္စေတြ စိုလဲ့လို႔
မ်က္ရည္တစ္စက္ခ်င္းမွာ ငါဟာေပ်ာ္၀င္ေနတယ္
အဓိပၸါယ္မဲ့ နံရံကိုေငးေနမိတယ္
ေသြး႐ူးေသြးတန္း အေတြးေတြ လြင့္စင္ပြင့္ထြက္ေနတယ္
လြတ္လပ္မႈကို ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားရတဲ့ စိတၱဇ
မ်က္ရည္တသြင္သြင္က်ေနတဲ့ မင္းကိုသနားမိတယ္
႐ူးေတာ့မယ္ထင္ပါရဲ႕
တိတ္တဆိတ္ ငါတို႔ႏွစ္ဦး … ေ႐ွ႕သို႔
တေရြ႕ေရြ႕၊တျဖည္းျဖည္း၊နစ္ကၽြံ ေပ်ာ္၀င္လို႔
မင္း မေျပာေပမယ့္ မင္းစကားသံေလးကို ငါၿမိဳခ်မိတယ္
မင္း မငိုေၾကြးေပမယ့္ မင္းမ်က္ရည္စေတြကို ငါဖယ္႐ွားသန္႔စင္ေနမိတယ္
ပတ္၀န္းက်င္ဟာ အနာတရအျပည့္ တိတ္ဆိတ္လို႔
ဘယ္ဘ၀ေရာက္ေရာက္ ဒီဘ၀ေလးဆီ ျပန္လာခဲ့ေတာ့မယ္။            ။

ေအာင္ပိုင္စိုး

ညေန ၃း၀၀၊ အဂၤ ါ။

ထားရစ္ခဲ႔တ႔ဲအတိုင္း က်န္ေနခဲ႔ရတယ္…

အျပင္ကိုေငး ဆက္ေတြးေနတယ္

ဒီေန႕သတ္မွတ္ခ်က္ကို

မနက္ျဖန္ေရြ႕လာမယ့္ အမွတ္အသားရက္စြဲမ်ားအေပၚတစ္ခုခု

လစ္ဟာဆံုးရႈံးမႈလို႕ တံဆိပ္ကပ္ထားလိုက္ရုံေပါ့

သစ္သားထဲ သံကိုတျဖည္းျဖည္းရုိက္သြင္းေနသလို

တစ္ကိုယ္ရည္တစ္ကာယ အိပ္ရာေလးအေပၚ

တစ္အိအိကြ်ံဝင္သြားေတာ့မလို

အမွန္တစ္ကယ္ေလးပင္လာေသာ ဘဝဝန္ကို ထမ္းပိုးေနရပါတယ္

စိတ္ပ်က္သြားျပီလား

ေခါင္းစဥ္အတည္တက်မရွိတဲ့ ရယ္သံေလးကို သတိရေနေသးလား

အမွတ္မရွိတဲ့အေတြးကို ေရေဆးလိုက္ရင္ေကာင္းမလား

ဦးေခါင္းထဲ တစ္စစျပည္႕လာေနတဲ့ အမိႈက္မ်ား

အဆုပ္ထဲ တစ္စစျပည္႕လာေနတဲ့ အခိုးအေငြ႕မ်ား

ႏွလံုးသားထဲ တစ္စစျပည္႕လာေနတဲ့ အလိုရမၼက္မ်ား

ၾကားေန၊ ျမင္ေန၊ ထိေတြ႕ေန႕ရပါတယ္

တစ္ခ်ိန္လံုးေျပးေနရတယ္ တစ္ခ်ိန္လံုးရပ္ေနရတယ္

အေလးခ်ိန္မျပည္႕မီ ေတာ့သလို တစ္စစစိတ္ပ်က္ဆုတ္ေလ်ာ့ေနရပါတယ္

တေစၦတစ္ေကာင္ပမာ မကြ်တ္မလြတ္ႏိုင္တဲ့ စြဲလမ္းမႈမ်ိဳးနဲ႕

အရင္တစ္ခ်ိန္တုန္းက ဒီေနရာေလးမွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈအတိ ဖံုးလႊမ္းခဲ့ဘူးတာေပါ့။       ။

ေအာင္ပိုင္စိုး

၂၁-၇-၀၉

အဂၤါ

သီခ်င္း

မင္းကိုျမင္ကတည္းက

ရင္ထဲမွာ

မိုးကတစ္ခါမွမရြာသြန္းဘူး

စြဲလမ္းစရာ မည္မည္ရရမရွိ

မင္းမ်က္ႏွာေလးကိုျမင္ေနရံု

ဒါကိုပဲ  ႏွလံုးခုန္ျမန္တယ္

အခါခါခိုးၾကည့္ရဖူးတဲ့ မ်က္၀န္းညိုေလးက

တလက္လက္ေတာက္ပလို႔

ဘာကိုမွမစဥ္းစားခ်င္ေတာ့ဘူး

ခ်စ္တယ္ဆိုတာတစ္ခုတည္းပဲ

ေျပာျဖစ္ေတာ့မယ္။

ေအာင္ပိုင္စိုး

(သရဖူ မဂၢဇင္း၊ ၂၀၀၅)

ဒီဇင္ဘာ

စာ႐ြက္အလြတ္တစ္႐ြက္ေပၚမွာ

ေပ်ာ္႐ႊင္မႈကို လုယူခံရတဲ့ ေန႕တစ္ေန႕အေၾကာင္း

စာသားေတြကို ခ်ေရးမိတယ္။

ေၾကကြဲမႈက ခြင့္ျပဳလိုက္မယ္ဆိုရင္

ျမင္ကြင္းတစ္ခုလံုး မႈန္ဝါးသြားေစမယ့္မ်က္ရည္…

မျမင္ရတဲ့ အျခားတစ္ဖက္ကို ေတြးေခၚဖို႕

ျမင္ေနရတဲ့ ႐ႈေမွ်ာ္ခင္းကို အျဖဴေရာင္ေဆးျခယ္ဖုိ႕

႐ႈေနရတဲ့ေလမွာ ေအာက္ဆီဂ်င္မ်ားဖုိ႕

ေအးစက္နာက်င္မႈေတြရဲ႕ တစ္ဖက္သတ္အဓိပၸါယ္မွာ

ငါဟာ ရန္သူကို ႏွလံုးသားတစ္ခုနဲ႕ပဲ ရင္ဆိုင္တယ္။         ။

ေအာင္ပိုင္စိုး

မေဟသီ ၊ ၂၀၀၈

ဂၽြန္…

ဘ၀အေၾကာင္းဖြဲ႔ဆိုေနရတာ
ပ်င္းဖို႔မေကာင္းလြန္းဘူးလား
တေယာဘိုးတံေလးနဲ႔တို႔ထိလိုက္ရင္
ေရာမျမိဳ႕ေဟာင္းထဲ ေရာက္ရွိသြားမယ့္စတိုင္အျပည့္နဲ႔
ဂၽြန္ေရ…
လြင့္ေနတဲ့မိုးသားထဲ စိတ္ဓာတ္ခိုင္မာမႈသာ
ပန္းတိုင္ဆီ အေရာက္လွမ္းမယ့္ ေျခလွမ္းေတြပဲေပါ့
အလြမ္းအေဆြးမေျပာေၾကးဆိုတဲ့ ပို႔စကတ္ေလးတစ္ေစာင္
မေပးပို႔ျဖစ္ဘဲသိမ္းဆည္းထားရေသာ လေရာင္ဟာ
အေ၀းကစာမ်က္ႏွာေတြကို ျပန္လည္ေခၚေဆာင္လာတယ္
လိုအပ္ခ်က္ကို မ်က္ရည္နဲ႔ျဖည့္မွျပည့္မယ္တဲ့လား
လမ္းမကိုမၾကည့္ဘဲ လမ္းျဖတ္ကူးေနသလို
ကိုယ့္လက္ေမာင္းေသြးကိုယ္ေဖာက္
လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့ ေန႔ရက္မ်ားမွာ
ကိုယ္သြားရမယ့္ ပန္းတိုင္ဆီေခၚေဆာင္သြားႏိုင္ပါ့မလား
ဂၽြန္ေရ…
မိုးသားေတြျပည့္လာတဲ့တစ္ေန႔
အလင္းေရာင္ဟာ
တိမ္လိုနိမ့္ဆင္းျပီး မိုးလိုရြာခ်လာမယ္လို႔ ။ ။

ေအာင္ပိုင္စိုး

အမွန္တကယ္ ဆံုးရႈံးခဲ့ဘူးတယ္

အမွန္တကယ္ ဆံုးရႈံးခဲ့ဘူးတယ္

တိတ္ဆိတ္မႈမွာ အရသာတစ္ခုခုရိွႏိုင္မလားဆိုၿပီး
ေသာက္လက္စ
စီးကရက္ကို ေတာက္ထုတ္ပစ္လိုက္တယ္
ေလွ်ာက္လက္စ လမ္းကို ရပ္တန္႕
ေနာက္ကိုျပန္လည့္ၾကည့္လိုက္တယ္
ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္လို႕
တဖြဖြ ထပ္ၿပီးေျပာခ်င္ေနေသးတယ္
အရင္အတိုင္း
ျပဴတင္းတံခါးေတြ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ထပြင့္ေနသလိုခံစားရတယ္
ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းၿပီး
ရပ္က်န္ေနရစ္ေတာ့မယ္
အဆင္မေျပ မေပ်ာ္ရႊင္ျဖစ္တဲ့တစ္ေန႔ ျပန္လည့္လာခဲ့ေလ
မ်က္ရည္ဟာ
ငိုေၾကြးရလြန္းလို႔ ခမ္းေျခာက္သြားရတာေပါ့
က်န္းမာေရးစစ္ခ်က္မေအာင္ျမင္ဘူးမဟုတ္လား
စိတ္မေကာင္းရင္လည္းေနေကာင္းေအာင္ေနေပါ့
နာက်င္ေနခ်င္တယ္
အက်ဥ္းအၾကပ္ထဲက်ေရာက္ေနခ်င္တယ္
အေ၀းဆံုးကို အၿပီးအပိုင္ လြင့္စင္ထြက္သြားခ်င္တယ္
ထပ္ၿပီး အရူးမလုပ္ခ်င္ပါနဲ႔ေတာ့ကြာ
အေသ အခ်ာႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္။

ေအာင္ပိုင္စိုး