ဝိုးတဝါးအေတြးေတြ မီးေလာင္လို႔
အရိပ္ေတြ
အေယာင္အျဖစ္ ျငိမ္သက္ျပာက်လို႔
စိတ္မွာစြဲေနတဲ႔
စိတၱဇဟာ
တဆတ္ဆတ္တုန္ယင္ေနေတာ႔တယ္။ ။
ဘုန္းေနသြန္း
၂၀၀၈၊ ေဆာင္းရာသီ။
Advertisement
November 4, 2010 in ဘုန္းေနသြန္း | Tags: ေဆာင္း
ဝိုးတဝါးအေတြးေတြ မီးေလာင္လို႔
အရိပ္ေတြ
အေယာင္အျဖစ္ ျငိမ္သက္ျပာက်လို႔
စိတ္မွာစြဲေနတဲ႔
စိတၱဇဟာ
တဆတ္ဆတ္တုန္ယင္ေနေတာ႔တယ္။ ။
ဘုန္းေနသြန္း
၂၀၀၈၊ ေဆာင္းရာသီ။
| nyeinsoeoo on ျမဴေတြ… | |
| ေအာင္ပိုင္စိုး on ေရဟာ တစ္စက္စက္စက္က် | |
| မမသီရိ on ေရဟာ တစ္စက္စက္စက္က် | |
| မမသီရိ on ငယ္ခ်စ္ဦး | |
| ေအာင္ပိုင္စိုး on ျမဴေတြ… |
Theme: Tarski by Ben Eastaugh and Chris Sternal-Johnson. Blog at WordPress.com.

3 comments
Comments feed for this article
November 4, 2010 at 1:01 pm
မမသီရိ
အၾကာၾကီးေနမွ တပုဒ္ ဖတ္ရေတာ့ အားမရဘူး
ကဗ်ာ အသစ္ ေတြ ေရးပါအုံးေလ
November 11, 2010 at 1:50 pm
ေအာင္ပိုင္စိုး
ေယာက္ဖ
သတိရတယ္ကြာ၊တစ္ခ်ိန္တုန္းကေတာ့ အမွတ္ရရင္ ေမွာ္ဘီတိုက္ႀကီးကားစီးၿပီး မင္ွဆီသြားရတဲ့ ဖီလင္
ခုေတာ့ အေ၀းတစ္ေနရာမွာ။
မင္းရဲ႕
ေအာင္ပိုင္စိုး
February 25, 2011 at 4:16 am
nyeinsoeoo
ျမဴေတြၾကားမွာလည္း ခရီးကေတာ့ ဆက္ရေပအုံးမယ္ …