ပိုလွ်ံေနတဲ့ ၀ါက်ေတြကို လိုေနတဲ့ပါဒေတြအတြက္ျဖည့္စြက္လိုက္တယ္
တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ၿပိဳက်လာေနတဲ့ ေနေရာင္ျခည္အတိုင္း ပူၿမိဳက္ေလာင္ကၽြမ္းလို႔
နိဂံုးတစ္ခုလား၊ နိဒါန္းတစ္ခုရဲ႕ အဆံုးလား
ေမွ်ာ္လင့္ထားတိုင္း အမွတ္မထင္ေပ်ာ္ရႊင္လိုမႈတစ္ခုခု ရယူပိုင္ဆိုင္လိုစိတ္ေတြ
သီးသန္႔တစ္ကိုယ္ရည္ လမ္းကေလးထဲ သစ္႐ြက္ေၾကြေနသလို တဖြဲဖြဲ
မေရမရာ ေအးစက္လ်က္ စြန္းထင္းေပက်ံေန ဆက္သြယ္မႈျပင္ပေန႔ရက္မ်ား
လမ္းညႊန္ဆိုင္းဘုတ္မ်ားအတိုင္း စာသားခ်ည္းသက္သက္ ဆိတ္ၿငိမ္မႈမ်ား
ဒီစာမ်က္ႏွာေလးကေန ေနာက္ထပ္စာမ်က္ႏွာကို သိစိတ္မဲ့ခုန္ကူးေနတယ္
စီးကရက္ အခိုးအေငြ႕မ်ားပတ္၀န္းက်င္မွာ ေပ်ာ္၀င္ပ်ံ႕ႏွံ႔ပိတ္ဆို႔ကာဆီးလို႔
အယ္ကိုေဟာလ္ေတြတစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ ဘ၀ထဲကိုေလာင္းခ်ေနမိတယ္
ဒီတစ္ေန႔လံုး တလွပ္လွပ္၊တရိပ္ရိပ္ ရီေ၀မူးေနေပမယ့္
‘ေအာ္စကာဆု’ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတဲ့ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္ေတြအတိုင္း
ေလထဲလြင့္ေမ်ာလ်က္၊ ဟန္မပ်က္သ႐ုပ္ေဆာင္လ်က္
နိဗၺာန္ဘံု ၀ကၤပါၿမိဳ႕ေလးထဲ အလည္တစ္ေခါက္ထပ္ေရာက္ျဖစ္တယ္
ညဟာ ေျခရာလက္ရာမပ်က္ ေသြးစက္လက္ေဟာင္းေလာင္းပြင့္ထြက္ေသဆံုးလို႔
ေသြး႐ူးေသြးတမ္း တဆတ္ဆတ္တုန္ယင္ေနတဲ့ ခံစားခ်က္အတိုင္း
အဆံုးအဆမဲ့ ဆင္ျခင္ႏိုင္ရန္ ႐ြံ႕ေၾကာက္မႈဟာ နံရံမွာပဲ့တင္ထပ္လို႔
“ထပ္မေျပာနဲ႔ကြာ၊မၾကားခ်င္ဘူး
မေတြးခ်င္တာေတြ ထပ္ေမးေနလည္း အလကားပဲ”
ဆက္မေျပာခ်င္ေပမယ့္ ႏူတ္ခမ္းဖ်ားကေန စကားသံဟာယိုစီးစိမ့္ထြက္လို႔ ။ ။
ေအာင္ပိုင္စိုး

1 comment
Comments feed for this article
November 9, 2009 at 5:54 am
ကလ်ာ
ႀကိဳက္လြန္းလို႔ Face Book မွာေတာင္ ေၾကာ္ျငာလိုက္ၿပီ…။